Door: Ben Fritz, 2-09-2025
Halve finale bereikt met mooi spel en goede samenwerking
Onder leiding van het driemanschap Joost van den Berge,Paul Wefers Bettink en Hans Weusthof deed het 75 A team mee aan de Europese Kampioenschap in Stuttgart. Een degelijke voorbereiding met o.a. drie oefenwedstrijden tegen 70 B (alle gewonnen) en een toernooi in Duisburg, waar tegen Duitsland 75 A en 70 B en Engeland 75 A ook alle matches positief werden afgesloten leverde een optimistische sfeer op in de groep. Vele besprekingen waren goed voorbereid, de strafcorner zowel aanvallend als verdedigend werd geanalyseerd en de taken voor een ieder werden duidelijk afgestemd. Het uiteindelijke resultaat was een bronzen medaille, uitgereikt op laatste avond op het hockeycomplex in Ludwigsburg, een “troostpreis“.
Na een intensieve training en een gezellige maaltijd stond Nederland – Duitsland op het programma. Deze wedstrijd was misschien wel de beste in het toernooi. Prima samenspel, mooie combinaties en vooral mooie doelpunten leverden een 3-1 overwinning op tegen de teleurgestelde tegenstanders, Jan Willem Schouten scoorde twee keer op een schitterende manier en toen de Duitsers een strafbal verzilverden was het Ben Fritz die de wedstrijd op slot gooide. Daarna werd van een heerlijk maaltijd in het clubhuis genoten met het genoegen dat de wijnglazen niet half vol of halfleeg werden gevuld maar tot 90%.
De poulewedstrijd tegen de Belgen werd eveneens positief afgesloten met doelpunten van Robert Wepster – een mooie lange klap – en een frommeldoelpunt van Jan Willem.
De twee dagen rust werden buitengewoon plezierig besteed.Een bezoek aan het Mercedes Benz Museum was zeer de moeite waard. Het moderne gebouw leverde een route op van boven naar beneden via oude voertuigen van 1885 tot vandaag met ook een historisch overzicht aan de hand van vele actuele foto’s. Een heerlijke maaltijd in een Aziatisch restaurant, geregeld door penningmeester Carl Adamse was een mooie afsluiting van de dag. De tweede rustdag bracht sommigen naar het Weissenhof Museum, met gebouwen van o.a. le Corbusier en Van der Rohe, terwijl anderen alvast wedstrijden van potentiële tegenstanders beschouwden.
Engeland – Nederland werd de wedstrijd van de waarheid. Hoewel 75 A zich al had geplaatst voor de halve finale was de ambitie serieus. De Britten kwamen echter al gauw op 1-0 en hoewel Nederland in totaal 17 strafcorners toegewezen kreeg werd niet een keer gescoord. De wedstrijd was echter nog een poulewedstrijd en de halve dan wel finale lag nog in het verschiet.
Op het programma stond nog een poulewedstrijd tegen Wales waarbij inmiddels Leo van Bogerijen als coach was toevoegd. Het was weer Jan Willem die de 1-0 op het scorebord toverde, maar allengs veroverden de spelers uit Wales steeds meer terrein en kwamen in de tweede helft op 1-1, de einduitslag. Hiermee was 75 A op de tweede plaats geëindigd en stond de halve finale tegen Duitsland op het programma.
Op de derde rustdag was een fietstocht gepland maar het lukte Frank Verweijen niet tweewielers te huren. De fietsverhuurbedrijven waren alle opgedoekt. Sommigen gingen wandelen, anderen maakten een tocht langs mooie plaatsen langs de Neckar, terwijl ‘s avonds bij het Aziatische restaurant Min Min in saamhorigheid van een maaltijd werd genoten.
De halve finale tegen de Duitsers werd een teleurstelling. Ondanks veel meer balcontact en ook vele aanvallen aan Nederlandse zijde kwamen de gastheren op 1-0 met een zeer gelukkig doelpunt. Daarna werd door 75 A alles in het werk gesteld de stand te corrigeren, waarbij ook nog 12 strafcorners onbenut bleven en een Michiel Wijtenburg alsmede Arnold van der Heide en zelfs Charles d’Ancona, later ingevlogen, het getij niet konden keren. Het werd zelfs nog 2-0 voor de Duitsers, waarmee Nederland veroordeeld werd voor een strijd om plek drie.
Zittend vlnr: Karel van Hemert, Carl Adamse, Robert Wepster, Frank Verweijen, Willem Lens.
Niet op de foto: Charles d’Ancona en coach van de laatste paar wedstrijden: Leo van Bogerijen
In de laatste wedstrijd vielen weer alle blokken op elkaar. De samenwerking tussen de middenvelders Taco Gerbranda, verdediger Ton Blauw en na een blessure weer kort ingevallen Joop van Eekeren leverden veel kansen op waarbij Jan Willem zich als topscorer van het elftal presenteerde en Joost van den Berge de spanning uit de wedstrijd haalde door na een mooie aanval de bal via beide doelpalen in de goal te plaatsen. Hiermee kwam toch een mooi slot met meer dan positieve gevoelens bij het team. Hierbij sloten zich uiteraard keeper Karel van Hemert – slechts vijf keer gepasseerd in het gehele toernooi – en Willem Lens aan, die spijtig door een blessure nauwelijks speeltijd kreeg en zich had belast met het schema m.b.t. de wisselspelers.
Met de bronzen medaille omgehangen werd nog onder het genot van een goede maaltijd met de zo mooi gevulde glazen wijn nog lang genoten in het clubhuis van Ludwigsburg in gezelschap van Linda, Ellen en Theta.
Uw verslaggever Ben Fritz
