Door: John Elffers
De teleurstelling
Na de overwinningen op de Engelsen in de afgelopen jaren en de versterkingen vanuit 75 A gingen wij hoopvol naar Stuttgart. Dit optimisme werd nog versterkt door het positieve resultaat tegen Australië in onze eerste wedstrijd: 5-1 – zie ook gouden rand.
Misschien was ons optimisme te groot en raakten we in verwarring toen we niet 1 op 1 ons niveau tegen Australië konden voortzetten. Het werd een moeilijke wedstrijd. De Engelsen maakten het veld klein door zich te laten terugvallen, waardoor onze spitsen Rob S. en Paul V. geen ruimte kregen voor hun super rushes. Door het kleine veld en de gedegen mandekking werden niet alleen de spitsen maar ook ons middenveld vastgelegd.
Zo kwamen wij beide niet of nauwelijks aan hockey toe. Dit werd nog versterkt doordat de Engelsen het middenveld oversloegen en de bal zo hard als zij konden naar de overkant van het veld sloegen of de bal over ons middenveld scoopten. Onze achterhoede stond pal en ving alle ballen rustig op. Pepi H. en Loek W. waren heer en meester. Toch daagde er onheil in het tweede kwart. Een van onze verdedigers raakte de stick van een aanvaller in een niet gevaarlijke situatie, binnen de 22 meter lijn: strafcorner, afgeschoven ,ingespeeld, gerommel voor de keeper, goal en 1-0 achter.
In de rust greep de coach direct in. Pepi H. ging op het middenveld spelen en Martin V. werd ausputzer. Dit plan werkte goed. Het spel werd niet beter, maar Pepi H. zorgde in zijn eentje voor veel onrust bij de Engelsen en voor de 1-1, na een lange solo.
De wedstrijd liep in het vierde kwart naar een gelijk spel, maar een tweede onhandigheid onzerzijds deed ons de das om – een te zachte breedte bal op onze eigen 22 meter lijn hielp de Engelsen aan de 2-1 voorsprong en eindstand.
De Engelsen gingen juichend van het veld en wij dropen teleurgesteld af.
De gouden rand
De eerste wedstrijd van het EK ging tegen de Australiërs, die enigszins buiten mededinging meedeed. Zij zijn stug, hard met een aantal handige spelers. De laatste wedstrijd tegen hen eindigde in een gelijk spel.
Na een goede voorbereiding en een stevige speech van Wil D – onze coach schoten we uit de startblokken. Ik heb ons nog nooit zo mooi, snel aanvallend zien spelen.
Onze centrumspitsen Rob S. en Paul V. sneden op topsnelheid door hun verdediging. Het was een lust voor het oog van de vele andere andere Nederlandse teams die de wedstrijd volgden. Voordat we het wisten was het 3-0 met de rust en het had ook 5-0 kunnen zijn. Mooi dat de superspitsen niet zelf de doelpunten scoorden, maar de andere spitsen maakten uiteindelijk drie goals: Fred SD – 2, Jacques vdM. – 1, naast twee goals van Pepi uit corners. De aanval werd voortgestuwd door het middenveld met Koos L. ,Joop B. , Cor B. en de afwezige Leo vdW. in gedachten. De vleugel verdedigers Martin V., Adri U. en Terry H. waren zeer degelijk en een had vleugels.
Het centrale duo achterin Pepi H. en Loek W. Is van wereld klasse.
De keepers Fred M. en H. J. W. hoefden niet veel te doen en deden dat passend.
Na afloop kreeg het elftal veel complimenten voor de wervelende 80 plus show.
Misschien niet de beste voorbereiding voor de volgende wedstrijd, maar de prestatie mocht er zijn.
Een passend slot
Enigszins gehandicapt – Joop naar huis , Koos ziekelijk , Cor heupproblemen en de coach spelend op dezelfde tijd op een ander complex . Maar wij hadden ons herpakt en waren scherp ondanks het vroege uur – 06.00 uur op , 07.00 aan ontbijt , 08.00 uur op het veld voor de teambespreking, het inspelen en het inlopen, 09.15 begin van de wedstrijd.
Vanaf het begin was duidelijk dat de Duitsers geen antwoord hadden op ons snelle spel van de superspitsen en een aanvallende Pepi H. op het middenveld. Het werd 3-0 en zo kregen we een doelsaldo van 9-3. Het doelsaldo van de Engelsen werd 7-2.
We kunnen terugkijken op een goed niet foutloos tournooi met uiteindelijk een tweede plaats en de beste performance van een 80 team ooit. Voldoende om met een opgeheven hoofd de voorbereiding van de WK in eigen land volgendjaar ter hand te nemen.
Tot dan.
John Elffers
