Recentelijk ontvingen we het bericht dat op 21 december 2025 ons lid Freerk Brinksma is overleden. Freerk was 81 jaar oud en was 20 jaar lid van onze vereniging. Bijgaand is een in memoriam door Peter van den Oetelaar namens de Bossche Zestigplussers.
Wij wensen de familie en vrienden sterkte in deze tijd.
In Memoriam: Freerk Brinksma
Op 21 december 2025 is onze hockeyvriend Freerk Brinksma overleden en op 27 december hebben wij afscheid van hem genomen in de Lambertuskerk te Vught; 81 jaar oud en lidnummer 388.
Freerk was al enkele maanden ziek, zonder uitzicht op herstel. Toch kwam het bericht van zijn overlijden voor ons onverwacht. Extra moeilijk voor hem was de ziekte van zijn vrouw Irene, die noodzakelijk al geruime tijd in een verpleeghuis verblijft.
Afgelopen september kwam Freerk, na de wekelijkse maandagochtend trainingen van de Bossche Zestigplussers, op bezoek bij ons en vertelde het slechte nieuws over zijn gezondheid. Voordat Freerk zich aansloot bij de Zestigplussers, speelde hij hockey bij MOP in Vught; hij was een moeilijk te passeren back of soms laatste man.
Freerk maakte gemakkelijk nieuwe vrienden bij de 60-plussers; begrijpbaar vanuit zijn beroep; hij was namelijk een gedreven organisatie-adviseur in het bedrijfsleven en kende daardoor al veel van onze leden. Eens vertelde hij – tijdens de vaak lange ritten naar de OLW-velden – hoe hij nieuwe klanten wierf: aan de bar morste hij ‘per ongeluk’ koffie op de colbert van een potentiële klant, maakte direct excuses en gaf zijn visitekaartje af voor de kosten van de stomerij; maar het contact was gemaakt en veelal kwam er een afspraak uit voort voor een nieuwe opdracht; voor hem is dit een succesvolle methode gebleken.
De meeste leden van de Zestigplussers kennen Freerk zeker nog van de jaarlijkse mosselmaaltijden in Hellevoetsluis en Hoorn. Met Bas Groenendijk ging hij, een dag eerder, oesters rapen in Zeeland. Kisten vol oesters werden de dag later aan onze clubleden getoond en uitgedeeld. De meeste indruk maakte echter het vakkundig openen van de oesters met een speciaal oestermes en, als het moeilijk ging, met schroevendraaier en hamer. ‘Rauw’ werden aldus zeer veel oesters te eten gegeven aan de vermoeide hockeyers voor herstel, met direct positief resultaat; buitenlandse gasten hadden daar echter veel meer moeite mee. De ambiance van het openen van de schelpen maakte nog meer indruk: Freerk en Bas hadden, ruim zittend aan een grote tafel en een lederen sloof aan, een sigaar in de mond en de jenever op tafel staan; voor elke geopende oester een slok jenever en een teug aan de sigaar. Wij vergeten dit bijzondere tafereel nooit meer.
Freerk zal in onze herinnering blijven als een genietende hockeyer en levensgenieter.
Peter van den Oetelaar, namens de Bossche Zestigplussers.
