Lees hier de verslagen van het Nederlandse Heren Masters Team M O65B voor en tijdens het WK in Breda (NL).
(Het laatst binnengekomen bericht staat bovenaan)
16-08-2026: Geen brons na verlies tegen Engeland
Door: Peter van Koningsbruggen
Omdat deze onderfinale om de bronzen plek om 8.15 uur gepland stond, gingen de wekkers tegen het ochtend gloren al rond 6.00 uur af. Snel ontbijten, inpakken en naar Push waar coach Jaap ons al stond op te wachten. Het was een stuk koeler dan andere dagen en het vroege uur deed daar nog een schepje bovenop.
De wedstrijd begon goed en ditmaal namen we gelijk het initiatief hetgeen resulteerde in enkele cirkel penetraties maar geen echte kansen. Engeland daarin tegen moest het doen met een enkele strafcorner die door onze defensie goed werd gepareerd. Ook gedurende Q2 bleven we goed partij bieden en anders dan de vorige ontmoeting tegen dit team (0-3 verlies) waren we vaak de bovenliggende partij. Wederom aangemoedigd door veel publiek leek dit onze beste wedstrijd te gaan worden. Het samenspel en de dekking kopte en stemde coach Jaap in de rust tevreden.
Kort na de pauze kreeg uitblinker Robbie het op zijn heupen en soleerde de Engelse cirkel binnen en scoorde fraai met zijn backhand:1-0. Het geloof in een goede afloop groeide. Helaas duurde de euforie maar kort want Engeland kon kort daarna uit een discutabele strafcorner , na enig gefrommel de stand weer gelijk trekken..
We konden weer van voren af aan beginnen. Merkwaardig was echter wel dat deze wedstrijd werd geleid door twee Engelse scheidsrechters die hoewel formeel onpartijdig toch niet altijd deze uitstraling hadden. Een fraaie goal van captain Michiel werd wegens “gevaarlijk spel“ tot ieders verbazing afgekeurd. Halverwege het laatste kwart wisten de Engelsen over links door te breken en hun spits te bereiken die met een geraffineerd schot keeper Cees wist te verschalken. (1-2).Op dat moment volstrekt tegen de verhoudingen van de wedstrijd in. Volle bak trokken we in de laatste minuten ten strijde. De keeper eruit, extra aanvaller erbij. Helaas liepen bijna gelijktijdig tegen een groene kaart op waardoor de numerieke winst weer verloren ging.
Fred kreeg vlak voor tijd nog een grote kans, maar zijn backhand werd door de Engels keeper gepakt en ook een geraffineerd schot van Michiel werd er door de uitstekende Engels goalie uitgegleden. Geretourneerd speelde Engeland B de laatste minuten uit en toen de toeter klonk wisten we het zeker: geen medailles dit WK helaas. Groot was de teleurstelling; goed spel werd vandaag niet beloond. Hoewel we onder coach Jaap zeker progressie in ons spel hebben laten zien, bleek dit op beslissende momenten net niet genoeg voor winst. Na een intensief proces van bijna 8 maanden hadden we op meer gerekend dan de vierde plek.
Aanvoerder Michiel nam na afloop het woord om onze Coach Jaap te bedanken voor zijn inzet, passie en peptalks en uiteraard werd onze alwetende manager Annet daarbij niet vergeten, evenals Toos, Karin, Annet en Christa die ons gedurende ons verblijf in Bergvliet in leven hebben gehouden. Voor allen had Michiel een presentje in de tas. Super!
Het slotwoord was voor Alex en Cees die hun laatste titelwedstrijd voor de 65 plus divisie hebben gespeeld . Met weemoed nemen we afscheid van deze toppers onder grote dank voor hun inzet, inspiratie en kameraadschap.
We kijken terug op een gezellig toernooi met wisselende sportieve prestaties.
Beseffende dat een hockeybal raar kan rollen, blijft toch ook ondanks de vele liters geconsumeerde 0.0 biertjes een wat katerig gevoel hangen: Het zou op dit WK 2026 in Breda met wat meer fortuin zomaar hebben gekund…
15-08-2026: Nederland 65B – Southern Cross Blue; helaas 2-3
Door: Peter van Koningsbruggen en Annet Slieker (videos)
Veel vroeger en koeler dan de voorafgaande dagen reden we na een licht ontbijt naar hockeyclub Push waar coach Jaap ons stond op te wachten. Uit eerdere analyses was al duidelijk geworden dat we “de perfect game” nodig hadden om de finale te bereiken.
Het was volkomen helder wat ons te doen stond: volle bak, snelle passes, rekenen op energieke en fysieke tegenstanders en bovenal discipline, spelen volgens afspraken.
Na de gebruikelijke warming up rituelen en inspeel oefeningen waren we er meer dan klaar voor. Na de ceremonie protocollair volgde de vlammende pep talk van de coach, welke goed resoneerde in de hoofden van de volledig in oranje uitgedoste mannen van 65B. Er was weer veel publiek toegestroomd ter ondersteuning. Dit gaf een geweldig gevoel en het door hen gezongen Wilhelmus inspireerde nog extra.
Min punt was natuurlijk wel dat Frank door een liesblessure niet kon deelnemen. Rust en fysiotherapie waren helaas onvoldoende om hem weer wedstrijdfit te krijgen.
Het begin van de wedstrijd verliep echter heel anders dan wij in de draaiboeken hadden uitgedacht. Southern Cross ging gelijk volop in de aanval en creëerde al binnen 1 minuut groot gevaar. Dit gevaar was nog niet afgewend toen SC na een enorme dekkingsfout en slappe pass opnieuw vrij in onze cirkel kon aannemen en schieten.
Keeper John moest alle zeilen bijzetten en nam in zijn actie ook een tegenstander meer, die met “een salto Mortale“ de eerste strafcorner wist te versieren. We leken hiermee goed weg te komen, maar helaas werd de strafcorner benut en stonden we dus, nog voordat de wedstrijd goed en wel begonnen was al met 0-1 achter. Een domper uiteraard!
South Cross (SC) bleef ook na deze vroege goal druk houden op onze spelopbouw. Harde gerichte passes, veel beweging en fysieke standvastigheid zorgden ervoor dat we maar weinig grip op de wedstrijd kregen. Pas toen Alex over rechts met een fraaie solo onze eerste strafcorner wist te forceren. Kwam er weer hoop in de gelederen. Helaas leverde deze corner niets op en kon SC Q1 met voorsprong afsluiten.
In het volgende kwart wisten we iets meer vat op het spel te krijgen hetgeen resulteerde in een aantal aanvallen. Ook nu weer veel balverlies, waardoor acties vroegtijdig gesmoord werden. Dit balverlies gaf SC diep in de eerste helft de gelegenheid om met een lange, hoge scoop hun spits te bereiken, die niet aarzelde: 0-2….
Na de rust kon gelukkig onze relatieve druk nu wel eens worden uitgebuit. Het geloof was nog niet gedoofd maar er moest nu wel uit een ander vaatje getapt worden. Een door Michiel geforceerde strafcorner, werd na een hard schot door Peter over de liggende Australische keeper getipt: 1-2. Het moraal steeg hierdoor. Het kon immers nog…
We gingen in die fase steeds beter spelen en werden steeds dreigender. We creërden kans en er kwamen schoten op het Australische doel. Maar zoals zo vaak leek de 2-2 in de lucht te zitten , maar scoorde de tegenstander, helaas na weer een dekkingsfout en een snel genomen vrije slag .Een fraaie goal van hun toernooi topscorer 1-3. Omdat ons spel echter steeds beter werd, bleef een sprankje hoop bestaan. Onze keeper werd geofferd en met 11 man werd de totale aanval ingezet.
Eén serie strafcorners viel ons te deel in het laatste kwart. Na een afsluit wist Alex , onder toeziend oog van zijn partner, die slecht 1x per tien jaar naar zijn verrichtingen komt kijken, de bal op een voet van een SC lijnverdediger: strafbal. Jos, zoals altijd koel in dit soort momenten scoorde even later onberispelijk: 2-3.
Er bleek teweinig tijd over om langszij te komen. Moegestreden moesten we ons uiteindelijk teleurgesteld aan een over de gehele wedstrijd gezien beter Australisch team gewonnen geven. Geen wereldkampioen dus. Een droom spatte uiteen. Een troostfinale tegen Engeland B, dat tegen landgenoot LXRed met 1-0 had gewonnen wacht. Een zware klus, want in ons eerder duel met hen gingen we vrij kansloos met 0-3 ten onder.
Brons-Eremetaal is derhalve nog ver weg.
Dank aan het vele publiek langs de lijnen, die ons tot op het laatst bleven steunen: hup Holland!
13-08-2026: Groeien in het toernooi
Door: Alex Timmermans
Dat we na twee gewonnen en twee verloren wedstrijden in theorie nog steeds kampioen kunnen worden werpt bij de trouwe lezers van onze wedstrijdverslagen nogal wat vragen op, zo hebben beide verslagschrijvers gemerkt.
Let goed op, het zit zo. Er zijn 11 teams in de poule. Ieder team loot 4 tegenstanders en na de 4 poulewedstrijden van ieder team ontstaat een ranking. De nummer 9 t/m 11 mogen er onderling om strijden wie de minst zwakke is. En de nummer 1 heeft het voorrecht tegen de nummer 8 te mogen spelen. De nummer 2 tegen de nummer 7, enzovoort. Uiteindelijk levert dit vier winnaars op die halve finales spelen en de winnaars daarvan zitten in de finale.
Wij eindigden in de poule als zesde. En zo kon het gebeuren dat we vandaag als tegenstander troffen: England ‘LX White’ die als derde was geëindigd. Als voorbereiding hadden we ze gisteren op onze rustdag bekeken en scrupuleus geanalyseerd in de wedstrijd waarin ze op zijn Duits (doelpunt in de laatste seconde) wonnen van notabene de Duitsers.
Vandaag zou het 35 graden worden op het heetst van de dag als wij moesten spelen. En dus deden we na de brunch de tactische bespreking in de airconditioned villa 24. Coach Jaap zette zijn ongenoegen over de vele kaarten van de vorige wedstrijden om in een geste die positief bedoeld was maar die op ons – gezien ons lange strafblad tot nu toe – , nogal gratuit óver kwam. Als we nul kaarten zouden krijgen was het eerste rondje na de wedstrijd voor zijn rekening.
Als spelers beloofden we verder plechtig alles beter te doen dan wat bij de vorige pot mis ging. Jaap’s opsomming daarvan nam minstens drie kwartier in beslag. Niet alleen omdat de lijst lang was maar ook omdat we het ons meenden te kunnen permitteren bij ieder punt nog wat slimme nuances aan te kunnen brengen vooral om de indruk te wekken dat we het begrepen.
Vol goede voornemens dus, gingen we zo laat mogelijk deze keer niet per fiets maar per koele auto naar de groene bakplaat. Maar niet voordat onze teamarts ons uiteen gezet had hoe we het hoofd letterlijk koel moesten houden. Tien minuten hockeyen bij 35 graden betekent dat je lichaam 38,5 graden wordt en dat heet koorts. En die zorgt weer voor verkeerde hockeykeuzes, aldus Peter. En zo werd onze dug-out onder leiding van manager Annet ingericht als een soort diepvries met een ruime keuze aan koelattributen waarvan bij een wissel en een pauze dankbaar gebruik werd gemaakt.
Dan de wedstrijd. We speelden onze beste tot nu toe. Iedereen speelde boven zijn minimumniveau. We hielden onze hoofden koel, ook figuurlijk. De Engelsen werden niet echt gevaarlijk. Wij wel. We combineerden en we speelden diep. Er waren tal van give-and-go’s en we penetreerden meerdere malen hun cirkel, stichtten kansen en gevaar en kregen daardoor een stuk of zeven strafcorners die het allemaal nèt niet waren … totdat de achtste erin ging. We waren toen al in het vierde kwart. Echt in gevaar zijn we niet gekomen. Maar toch is er in iedere wedstrijd wel een BKM-metje (billenknijpmoment). Zo ook hier in de laatste minuut toen de Engelsen er nog een strafcorner uit wisten te persen.
Het bleef 0-1. Well deserved, volgens de meeste Engelsen die ons sportief feliciteerden.
Nul kaarten; coach Jaap liet er geen kunstgras over groeien en spoedde zich naar de bar terwijl wij het publiek bedankten.
Groeien we in het toernooi? Misschien niet helemaal in een kaarsrechte lijn, maar zeker wel. Hoe hoog die stijgende lijn reikt zullen we zien in de halve finale zaterdag om 9.45 uur tegen Australië, dat nog geen enkele wedstrijd verloren heeft. Tot nu toe ….!
11-08-2026: Nederland 65b-Schotland 65b (Thistles)
Door: Peter van Koningsbruggen
Na twee nederlagen was het iedereen wel duidelijk dat er iets moest gebeuren om ons niet erger te blameren en niet verder op de ranglijst weg te zakken. Reden genoeg voor coach Jaap om ons ‘s ochtends voor de wedstrijd al te confronteren via video opnames van de wedstrijd van gisteren. Pijnlijke beelden en missers bleken onweerlegbaar en vormden enig houvast tot verbetering.
Dat de daarop volgende lunch na het zien van de beelden niet in dodelijke stilte zou worden afgewerkt, was vooral te danken aan onze dames, die zich niet alleen manifesteerden als supporters, maar ook in staat bleken de spirit er weer in te krijgen. Vanmiddag tegen die Schotten zou het allemaal anders gaan: in de stick passen, open draaien, mandekken , opkomen en een tomeloze inzet.
Nadat personen en materieel van Bergvliet naar Push was verplaatst, mochten we nog een uurtje in de Holland-0.0-partytent verblijven alvorens we onder een stralende zon de spieren losgooiden als een rituele dans voor elk duel. Uiteraard had coach Jaap ons tactisch goed voorbereid en zou de gehele voorste lijn compact in een rij gaan staan om daarmee ruimte op de flanken te creëren.Dit bleek een gouden greep want al vroeg in de wedstrijd kon Carel een strafcorner forceren die door Michiel onberispelijk werd binnen geknald. Een mooie opsteker.
Helaas slaagden we er niet in het niveau van het begin vast te houden in het vervolg van de eerste helft. Het was duidelijker dat de Schotten niet van plan waren zich zomaar over te geven. Er ontstond een levendig duel met kleine kansen over en weer. De vele meegereisde supporters hielden ook in het tweede kwart hun hart vast toen rots in de branding Hennie er na een mislukte snoekduik met geel van het veld mocht en de Schotten, na een reeks missers aan onze kant, opeens weer op 1-1 kwamen , Dit zou de ruststand blijken te zijn. Eén peptalk volgde: Afspraken, inzet, geen balverlies….
Gelukkig duurde de domper niet lang ,want na een goed lopende aanval over vele schijven , bracht Carel, spits Peter in stelling, die zonder aarzeling de 2-1 binnen knalde! Eén bevrijding!
Nog steeds gaven de mannen uit het noorden van de UK niet op. Een reeks aan strafcorners viel hen ten deel . Keeper John en de gehele defensie lijn moest tot het uiterste gaan om niet nog een treffer te incasseren. Dit lukte en langzaam wisten we onder de grote druk uit te spelen. De wedstrijd ging definitief op slot toen Jos uit een strafcorner met een harde flats een strafbal wist te forceren die hij zelf even later onberispelijk wist te benutten (3-1) .
In plaats van rustig uitspelen, werd er wederom gegrossierd in fouten passes, balverlies en regende het wederom groene kaarten wegens hakken, waardoor de strafbank, ondanks andere voornemens opnieuw vrijwel permanent bezet bleef. Hoogtepunt vormde tot slot een prachtig doelpunt van aanvoerder Michiel, die na een strakke pass en een paseeractie de Schotse keeper wist te verschalken en de 4-1 eindstand bepaalde.
Coach Jaap toonde zich na afloop ondanks dit resultaat zeer verbolgen over wederom de vele kaarten en het bij tijd en wijle matige spel. Het was bijna weer Kabouter hockey…
Toch smaakte de 0.0’etjes dit maal beter dan de vorige twee wedstrijden. Er zijn weer kansen, er is weer hoop en Guus is er volgende wedstrijd gewoon weer bij….
10-08-2026: Engelsen…🙄
Door: Alex Timmermans
Na het matige resultaat van zaterdag, ontmoetten we zondag de andere Engelse ploeg: LX-Red.
In de ochtend voor de wedstrijd deed Frits in bungalow 26 uitgebreid en enthousiast verslag van zijn recente cruise rondom de UK met diverse uitstapjes naar de meest idyllische plekjes in Engeland.
Even vergaten we daardoor wat de empire uit dat land ons de dag ervoor had aangedaan (maar daarover ab-so-luut geen details want dat is in strijd met de code of conduct van de WMH). Ook vergaten we even het hockeyende Engelse Gevaar waartegen we die middag zouden … ja, laten we het over de wedstrijd hebben.
Die verliep beter dan die van zaterdag. We gaven nauwelijks strafcorners weg en we kregen er zelf één, maar die werd helaas weer ingetrokken.
We waren bij vlagen goed aan de bal. Onze solide verdediging stond zijn mannetje maar toch was het een foutje van ons dat de 1-0 voor de Engelsen inleidde. Cees stopte in het tweede kwart nog een strafbal maar dat vinden we binnen het team tegenwoordig heel vanzelfsprekend.
In de rust beloofde we coach Jaap er nog een tandje bovenop te doen en bij vlagen konden we hoge druk zetten. Tot echte kansen leidde dit eerlijk gezegd niet. Toen de te voorkomen 2-0 viel voor de Engelsen brak ons moraal -zo houden we vol – zeker níét, maar kwamen we in het vierde kwart desondanks nauwelijks op hun helft.
Vooral in die fase demonstreerden de Engelsen een betere stickvastheid, techniek en conditie. Hoe kan dat?
Einduitslag 2-0 voor de Engelsen.
Na afloop gingen de Engelsen aan de 4.5 en wij aan de 0.0 en overpeinzden we wat we beter en anders hadden moeten doen. Met elkaar memoreerden we de voetbalwedstrijden tussen Nederland en Rusland van 1988. In de poule verloren we, maar zoniet in de finale in Munchen. Moge de Marco van Basten van ons team opstaan!
Tenslotte: de twee (Nederlandse) scheidsrechters Maarten Tijssens en Luuk Boezer deden het uitstekend. Heel relaxed floten zij streng als het nodig was maar gaven voordeel als het kon en lieten beide teams vooral hockeyen zonder zelf op de voorgrond te treden. Een welkome verademing 😉
08-08-2026: Nederland 65B – Engeland 65B
Door: Peter van Koningsbruggen
Omdat deze wedstrijd pas laat op de middag geprogrammeerd stond, werd vooraf lang en veel tijd besteed aan consumptie en voorbeschouwing. Gesterkt door het goede resultaat van gisteren, was het moraal hoog en het geloof in eigen kunnen verder gegroeid.
Na een praat sessie tussen de linies , in opdracht van coach Jaap leek het spelconcept helder en waren we klaar voor het 4-4-2 systeem van onze Engelse opponent. De zon, die in de ochtend nog wat verborgen bleef achter een dun wolkendek, braak bij aankomst op de velden van Push aardig door en stuwde het kwik snel richting 27-28C.
Na de gebruikelijke warming up rituelen en nog laatste aanwijzingen kon net voor 17.00 u met het ceremonie protocollair worden begonnen. Gesteund door tientallen supporters begon kort daarop onze tweede wk interland, nu met Midden midden Frits, terug van de cruise, in de gelederen.
Volgens opdracht begonnen we terughoudend , waarbij we hen rustig achterin lieten rondspelen. Dit resulteerde voor Engeland in veel balbezit, maar door deze compacte positionering, in relatief weinig kansen. Engeland domineerde, maar kwam, mede door alert verdedigen niet tot echte grote kansen. Wij daar in tegen waren ook niet bij machte om maar een aanval op te zetten. De fitte Engelsen zetten ons balbezit direct onder druk zodat van enige opbouw nauwelijks sprake was. Het was daarom niet verwonderlijk dat het aan het eind van Q2 nog 0-0 stond.
Helaas kon de nul in de daaropvolgende periode niet worden gehouden. Het ging mis toen een Engelse overtreding niet werd bestraft, de arbitrage niet floot toen een vrije slag rand cirkel te vroeg werd binnengespeeld en Engeland een strafcorner wist te halen, hun derde van de wedstrijd. Zoals zo vaak ging deze ons inziens onterechte corner er helaas wel in. Een zeer ongelukkig maar bepalend moment. Verandering van een puur defensieve stellingname naar een meer aanvallende bleek lastig . Gehaast spel, onrustig balbezit alsmede irritaties over de arbitrage die eenzijdige beslissingen nam en relatief lichte overtredingen met gele en groene kaarten bestrafte.
Bijna continu speelde we daarom met een man minder, hetgeen dit sterkte Engelse team goed afstrafte. Kregen we bij een 0-1 stand , na een knappe solo van Robbie nog een kans via Fred op 1-1. Zijn harde schot werd gekraakt door de keeper.
Het bleek ons enige wapenfeit. Engeland B daarin tegen liep in Q4 helaas nog verder uit . Een fraaie solo en een rommel goal in de cirkel bepaalden de eindstand op 0-3.
Een terechte overwinning natuurlijk, waar we maar weinig tegenover konden stellen.
De euforie van onze eerste wedstrijd werd hiermee gedoofd. Teleurstelling mocht er even zijn, maar moest volgens coach Jaap weer snel plaatsmaken voor hoop en geloof in eigen kunnen. We zijn weer even met beide benen op de grond gezet. Morgen immers zullen we tegen weer een sterk Engels team LX-Red het echt beter moeten doen om nog zicht te hebben op ere metaal. Kop op dus! Ook bij hockey kan de bal raar rollen. Alles is nog mogelijk……zolang we het geloof maar niet verliezen.
07-08-2026: De twee van Breda
Door: Alex Timmermans
Na een bijna een jaar van selectietrainingen, gewone trainingen, oefenwedstrijden en toernooien was het zover.
We hadden Southern Cross Gold als eerste tegenstander geloot. Dat is een samenstelling van hockeytoppers uit Australië en Nieuw Zeeland. Eigenlijk zou dat niet moeten kunnen; stel dat wij met Engeland zouden samenspannen.
We wisten niet zoveel van ze omdat ze vanzelfsprekend op het EK ontbraken en ook bij vriendschappelijke toernooien in Europa. Maar we voelden wel aan dat deze (schier-)Aussies wel fysiek sterk zouden zijn en veel energie in de wedstrijd zouden leggen. Maar een gebalanceerde mix van lendebiefstuk, gamba’s, magnums, wat 0.0 bier plus adrenaline zou ons minstens zoveel kracht moeten geven. Een enkeling overwoog om een pakje roomboter tot zich te nemen in plaats van de magnum omdat boze tongen beweerden dat dat net zo effectief zou zijn.
Als we deze eerste wedstrijd zouden verliezen zouden we dat zo framen dat we nog in het toernooi moeten groeien. Spanje won de eerste WK voetbal wedstrijd tegen Kaapverdië immers ook niet.
Zo verging het ons gelukkig niet. Al bij de handshake voor de wedstrijd viel het ons op dat we relatief slappe handjes kregen en dat sommige Aussies al een beginnend bierbuikje hadden. In kwart 1 wisten we ze ook aardig onder druk te krijgen. Michiel scoorde vanuit een moeilijke positie in de korte hoek en daarna werd een respectabel aantal kansen van het type ‘had ik maar …’ deskundig om zeep geholpen. Het zou een kwestie van minuten zijn of we zouden ze op de knieën krijgen. Dat duurde toch nog tot ergens in het vierde kwart toen Peter een harde flats van Guus in de touwen tipte. Daarna keek Keeper Cees met zijn laserogen nog een strafbal uit zijn goal en besloten we de wedstrijd met nog wat power-balbezit.
Het bleef 2-0. De coach was tevreden over het vertoonde spel. Wat wil een 65plus mens nog meer?
04-07-2026: Hattem: 65B tegen 7⚽️B
Door: Alex Timmermans
Op de tweede dag van het super gezellige evenement in Hattem (hulde Jart Sluiter!) speelden we tegen de mannen van 70b. Een van de vele opdrachten van coach Jaap was aan het percentage balbezit te werken.
We zijn intussen een data-driven team aan het worden dus achteraf een beetje vaag lullen over hoe goed we dachten dat het ging, is niet meer aan de orde. Alleen keiharde data tellen nog maar voor 65-b. Deze keer was de geblesseerde Ewout data-analist.
Hij becijferde onder meer dat we in het eerste kwart drie cirkelpenetraties hadden die leidden tot één doelpunt. In dat kwart waren we heel veel aan de bal en hadden we controle over de wedstrijd. In de kwarten daarna hadden we beduidend meer cirkelpenetraties en ook meer doelpunten. Het vierde kwart was rommelig maar leverde het meeste doelpunten (drie) op. Dat kwam misschien ook door vermoeidheid van de tegenstanders die natuurlijk gemiddeld 5 jaar minder jong zijn.
In dat vierde kwart waren we toch nog gemiddeld telkens 17 seconden in balbezit met een uitschieter naar 51 seconden. Die uitschieter was waarschijnlijk de solo van Jaap die rechtsachter begon en via de helft van de tegenstander weer linksachter eindigde 😉.
Man of de match was wat mij betreft deze keer Peter van K. Hij maakte niet alleen het mooiste doelpunt van de dag door de keiharde voorzet van Hennie in het doel te jassen en wel in volle vaart à la ‘ik-moest-toch-die-kant-op’ Sjaak Swart.
Maar vooral ook door zijn rol als teamarts. Peter is een van die kanjers die altijd klaar staat om zijn medische eed zelfs op het hockeyveld waar te maken. Deze keer ging hij daarin wel erg ver. Toen hij zag dat ondergetekende met een enkelblessure naar de kant strompelde, zorgde hij er onmiddellijk voor dat hij een groene kaart opliep om zo naar de kant te kunnen worden gestuurd om daar exact binnen de twee minuten een drukverband te kunnen aanleggen. Gekker moet het niet worden maar we mogen ons gelukkig prijzen dat er bij het hockey zoveel aardige artsen rondlopen. Dixi.
03-07-2026: Verslag 65A-65B @Hattem
(door Peter van Koningsbruggen)
Op zaterdag 3 juli, terwijl de grote hitte Nederland alweer verlaten had, gelukte het de meeste mannen van 65B, ondanks diverse verkeersinfarcten toch op tijd in Hattum te arriveren.
Coach Jaap had de mannen goed geprepareerd en na de vorige oefenpot tegen 65A (1-1) waren de verwachting hoog gespannen. Beide teams begonnen voortvarend, waarbij 65B zich tactisch wat teruggetrokken opstelde en 65A vooral het spel liet maken. Ondanks dit strijdplan, ging het helaas toch even mis, toen een klein slippertje in onze defensie, 65a eenvoudig, na een dekkingsfout, op voorsprong bracht.
Ondanks diverse pogingen om aan deze stand iets te veranderen lukte het pas in Q3 om weer gelijk te komen. Wat achteraf onze enige strafcorner bleek te zijn, werd door aanvoerder Michiel knap verzilverd. Hoewel daarna 65A iets meer kansen kreeg, lukte het niet om dit in doelpunten om te zetten, wel werd 2x de paal geraakt. Een strafcorner, geplaatst in de ongedekte hoek, bracht 65A weer opnieuw aan de leiding (2-1).Dit bleek ondanks diverse scoringspogingen helaas de eindstand te zijn.
Geen schande natuurlijk, maar wel jammer en misschien onnodig.
Treurig was helaas wel dat onze Ewout met een ernstige kuitblessure moest uitvallen en aan een aantal weken herstel vastzit. Na een potje alcoholvrij bier en het ophalen van “leerpunten“ volgde een gezellig buffet op de nabijgelegen golfclub, alwaar de nederlaag snel werd verdrongen.
Met tevens hierbij een dankwoord aan de hockeyclub Hattem, de golfclub en de goede zorgen van Jart die dit tot stand hebben gebracht.
